close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej

     

  • SENEGAL

  • Senegal

    •  

       Informacje o kraju


       

      1. Informacje ogólne

      1.1 Położenie geograficzne, ludność, obszar, stolica, języki urzędowe

      Senegal położony jest w zachodniej Afryce nad Oceanem Atlantyckim i należy do Afryki Subsaharyjskiej. Od północy graniczy z Mauretanią, na wschodzie – z Mali, a na południu – z Gwineą i Gwineą Bissau. Od strony zachodniej jego granicę stanowią Ocean Atlantycki i Gambia, rozciągająca się wzdłuż rzeki Gambii. Państwo to tworzy enklawę w południowo-zachodniej części terytorium Senegalu.

      Senegal zajmuje powierzchnię 196,7 tys. km⊃2;. Stolicą kraju jest Dakar (2,6 mln mieszkańców).

      Liczba ludności szacowana jest na 13,5 mln osób /2013/. Ludność ta jest zróżnicowana etnicznie. Zachodnią część kraju zamieszkują Wolofowie (ponad 40% ludności) i Sererowie (18%), północno-wschodnią i wschodnią – Fulanie (15%) i Tukulerzy, południowo-wschodnią i środkową – Mandingo, południowo-zachodnią – Diula. Liczba Francuzów jest niewielka. Językiem urzędowym jest francuski, ale posługuje się nim tylko 12% ludności. Pozostali mieszkańcy używają języków plemiennych (najbardziej rozpowszechniony jest wolof). Najgęściej zaludniona jest zachodnia część kraju, zwłaszcza rejon Dakaru (w miastach mieszka 45% ludności). Główne miasta to: Dakar, Thiès, Kaolack, Ziguinchor, Saint-Louis. Tylko ok. 40% ludności w wieku 15 lat i powyżej umie czytać i pisać.

      1.2. Warunki klimatyczne

      W Senegalu panuje klimat podrównikowy monsunowy, w północnej części suchy, w południowej – wilgotny. Średnia roczna suma opadów waha się od 300–400 mm na północy do 1500-1700 mm na południu, a pora deszczowa trwa od 3 miesięcy (lipiec-wrzesień) w części północnej do 5 miesięcy (czerwiec-październik) w części południowej. Na północy opady są bardzo nieregularne (długotrwałe susze), a na południu występują częste burze. Średnia temperatura w najchłodniejszym miesiącu (styczeń) osiąga 21–24°C na wybrzeżu, a 23°C wewnątrz kraju. Natomiast w najcieplejszym okresie na wybrzeżu (maj lub październik) wynosi ona 28–32°C, a na obszarach wewnętrznych (czerwiec) 33–34°C.

      1.3. Główne bogactwa naturalne

      W Senegalu wydobywa się fosforyty, boksyty, złoto, cyrkon, żelazo. Kraj ten dysponuje też zasobami ryb.

      1.4. System walutowy, kurs i wymiana  

      Walutą Senegalu jest XOF (frank CFA będący walutą obiegową w krajach Zachodnioafrykańskiej Unii Gospodarczej i Walutowej – WAEMU[1]), który dzieli się na 100 centymów. Ustalony stały parytet wobec euro wynosi: 1 EUR = 655,957 XOF (1000 XOF ≈ 1,52 EUR).

      Zgodnie z rozporządzeniem nr 9 CM/UEMOA dotyczącym zagranicznych relacji finansowych państw członkowskich WAEMU transakcje dewizowe, przepływy kapitału i regulowanie wszelkiego rodzaju płatności pomiędzy Senegalem a zagranicą lub w Senegalu pomiędzy osobami tam zamieszkałymi (résidents) a mieszkającymi za granicą (non-résidents) muszą być dokonywane za pośrednictwem Banku Centralnego Państw Afryki Zachodniej (BCEAO), Administracji Pocztowej lub uprawnionych do tego banków i kantorów wymiany walut.

      Operacje inwestycji, lokaty kapitału oraz wszystkie przepływy kapitałowe pomiędzy państwami członkowskimi WAEMU mogą być realizowane bez żadnych ograniczeń.

      Bieżące płatności na rzecz podmiotów zagranicznych są dokonywane w Senegalu, zgodnie z zasadą wolnego przepływu kapitału, przez uprawnione do tego banki i kantory lub Administrację Pocztową.

      Dozwolone jest m.in. dokonywanie przelewów na sumę do 300 tys. XOF (ok. 450 EUR) oraz płatności z tytułu dostaw towarów, kosztów usług portowych, składowania i magazynowania, opłat celnych oraz innych dodatkowych kosztów związanych z transportem towarów (ubezpieczenie, reasekuracja).

      Zgodnie z obowiązującą zasadą wolnego przepływu banknotów i monet wewnątrz WAEMU, od podróżnych zamieszkałych w Senegalu nie wymaga się żadnej deklaracji przewozu banknotów BCEAO. Natomiast osoby, które nie mieszkają w tym kraju, muszą deklarować na piśmie wszystkie przewożone waluty, jeśli ich ogólna suma przekracza równowartość 1 miliona XOF (ok. 1,5 tys. EUR). Deklaracji wymaga też wywóz waluty od kwoty równowartości 0,5 mln XOF (ok. 750 EUR). Deklaracje wwozu, potwierdzenia wypłaty i wymiany waluty w trakcie pobytu w Senegalu należy zachować i okazać przy wyjeździe. Przed podróżą należy zaktualizować szczegółowe informacje celne w Ambasadzie Senegalu w Berlinie.

       

      1.5. Religia  

      Senegal jest krajem laickim. Muzułmanie stanowią 94% ludności, chrześcijanie – 5%, a wyznawcy religii tradycyjnych – 1%.

       

      1.6. Infrastruktura transportowa

      Przejścia graniczne lądowe: Rosso, Diama (do Mauretanii), Kidira (do Mali), Segou, Fongolimbi, Mbong (do Gwinei), Mpack (do Gwinei Bissau), Keur Ayib, Senoba (do Gambii).

      Długość sieci drogowej: 15,0 tys. km (w tym 5,3 tys. km z nawierzchnią asfaltową).

      Liczba lotnisk: 17 (w tym 9 z pasami startowymi o sztucznie utwardzonej nawierzchni).

      Międzynarodowy port lotniczy znajduje się w Dakarze. Senegal posiada też lotniska kontrolowane lub pierwszej kategorii w Ziguinchor, Saint Louis i Cap Skirring.

      Główny port usytuowany jest w Dakarze, a porty o mniejszym znaczeniu znajdują się w Saint Louis, Kaolack i Zinguinchor.

       

      1.7. Obowiązek wizowy

      Obywatele polscy podróżujący do Senegalu na okres nie dłuższy niż 90 dni nie potrzebują wizy. Dokumentami uprawniającymi do przekroczenia granicy są: polski paszport ważny co najmniej 6 miesięcy, dokument potwierdzający opuszczenie terytorium Senegalu po upływie okresu ważności wizy (np. bilet powrotny do Polski) oraz Międzynarodowa Książeczka Szczepień potwierdzająca szczepienia wymagane przez Światową Organizację Zdrowia, zwłaszcza szczepienia na ospę i żółtą febrę.

      Wszelkie pytania w sprawie opłat i szczegółowych warunków uzyskania wizy na okres przekraczający 90 dni oraz jej ważności należy kierować bezpośrednio do Ambasady Senegalu w Warszawie: tel.+48 22 651 60 36, faks +48 22 651 56 17.

      Powyższe informacje są opublikowane w poradniku „Polak za granicą” na stronie MSZ (http://polakzagranica.msz.gov.pl/).

       

      1.8. Wykaz świąt państwowych (i religijnych)

      Święta państwowe: 1 stycznia (Nowy Rok), 4 kwietnia (Dzień Niepodległości – Święto Narodowe) i 1 maja (Święto Pracy).

      Święta religijne muzułmańskie (ruchome): Tabasaki (Święto Ofiarowania – Aid Al Adha), Korite (święto kończące ramadan – Aid El Fitr), Tamkharit (muzułmański nowy rok – 1 Moharram), Maouloud lub Gamou (urodziny proroka Mohammeda – Aid Al Maoulid), Grand Magal (największa coroczna pielgrzymka dla upamiętnienia powrotu z wygnania szejka Amadu Bamba Mbacke, założyciela bractwa Muridów).

      Święta religijne chrześcijańskie: Boże Narodzenie, Wielkanoc, Wniebowstąpienie Pańskie, Wniebowzięcie NMP, Wszystkich Świętych.



      [1] Do WAEMU należą : Senegal, Mali, Benin, Burkina Faso, Wybrzeże Kości Słoniowej, Gwinea Bissau, Togo i Niger.

       

       

      System administracyjny


       

      2.1. Ustrój polityczny

      Senegal jest republiką demokratyczną (m.in. obecność wielu partii politycznych) o systemie prezydenckim. Prezydent jest wybierany w wyborach powszechnych. Mandat prezydencki może być jednokrotnie odnowiony.

      Od 2 kwietnia 2012 roku funkcję prezydenta sprawuje Macky Sall. Po objęciu tego stanowiska M. Sall zdecydował o skróceniu kadencji prezydenta z 7 do 5 lat.   

       

      2.2. Władza ustawodawcza

      Zgromadzenie Narodowe, jednoizbowy parlament Senegalu, składa się ze 150 deputowanych wybieranych w wyborach powszechnych na 5-letnią kadencję.

      Zgromadzenie Narodowe kontroluje prace rządu i przyjmuje ustawy, które są następnie ogłaszane przez prezydenta. Inicjatywa ustawodawcza należy do prezydenta, premiera i posłów.

       

      2.3. Władza wykonawcza

      Władzę wykonawczą sprawuje rząd, na którego czele stoi premier mianowany przez prezydenta. Premier wybiera ministrów i przedstawia ich do nominacji prezydentowi. Rząd jest odpowiedzialny przed prezydentem i Zgromadzeniem Narodowym.

      Od 6 lipca 2014 roku funkcję premiera pełni Mahammed Boun Abdallah Dionne.

       

      2.4. Struktura administracji gospodarczej

      Od dnia 22 czerwca 2015 roku:

      • Ministerstwo Gospodarki, Finansów i Planowania
      • Ministerstwo Rolnictwa i Wyposażenia Wsi
      • Ministerstwo Odnowy Obszarów Miejskich, Mieszkalnictwa i Warunków Życia
      • Ministerstwo Energii i Rozwoju Energii Odnawialnych
      • Ministerstwo Zaopatrzenia w Wodę Pitną i Kanalizacji
      • Ministerstwo Przemysłu i Górnictwa
      • Ministerstwo Infrastruktury, Transportu Lądowego i Wyjścia Regionów z Izolacji
      • Ministerstwo Środowiska i Zrównoważonego Rozwoju
      • Ministerstwo Handlu, Sektora Nieformalnego, Konsumpcji, Promocji Lokalnych Produktów i Małych i Średnich Przedsiębiorstw
      • Ministerstwo Rybołówstwa i Spraw Morskich
      • Ministerstwo Poczty i Telekomunikacji
      • Ministerstwo Hodowli i Produkcji Zwierzęcej
      • Ministerstwo Samorządu Lokalnego, Rozwoju i Zagospodarowania Terytorialnego
      • Ministerstwo Promocji Inwestycji, Partnerstwa i Rozwoju Teleusług Publicznych
      • Ministerstwo Turystyki i Transportu Lotniczego
      • Ministerstwo Kształcenia Zawodowego, Nauczania Praktycznego i Rzemiosła

      2.5. Sądownictwo gospodarcze

      W Senegalu nie działają oddzielne trybunały handlowe.

      Organami sądowniczymi są: sądy pierwszej instancji (trybunały departamentalne, regionalne i sądy przysięgłych), sądy apelacyjne, sądy specjalne (sądy ds. dzieci, trybunały pracy, sąd ds. zwalczania nielegalnego bogacenia się, wysoki trybunał sprawiedliwości), sądy najwyższej instancji (Sąd Najwyższy, Rada Konstytucyjna, Trybunał Obrachunkowy).

      W związku z rosnącym znaczeniem arbitrażu w rozwiązywaniu sporów handlowych w 1998 roku zostało powołane przy Izbie Handlowo-Przemysłowo-Rolniczej w Dakarze (we współpracy z Radą Adwokacką Senegalu i przy wsparciu Banku Światowego poprzez Komitet Reformy Prawnej) Centrum Arbitrażu, Mediacji i Ugody.

      Senegal m.in. ratyfikował Konwencję waszyngtońską z 1965 roku w sprawie rozstrzygania sporów inwestycyjnych między państwami a obywatelami państw drugich (CIRDI) i przystąpił do Konwencji nowojorskiej z 1958 roku o uznawaniu i wykonywaniu zagranicznych orzeczeń arbitrażowych.

       

       

      Gospodarka


       

      3.1. Ogólna charakterystyka sytuacji gospodarczej

      Senegal zaliczany jest do grupy najsłabiej rozwiniętych krajów (LDC), choć jest jedną z lepiej rozwijających się gospodarek regionu.

      Na przełomie 2008/2009 roku gospodarka Senegalu zaczęła odczuwać skutki międzynarodowego kryzysu gospodarczego, który wpłynął niekorzystnie m.in. na poziom inwestycji prywatnych, eksportu, wartości przekazów pieniężnych od senegalskich emigrantów pracujących za granicą i napływu turystów.

      W roku 2014, po kilku latach marazmu wynikającego z niskiej odporności krajowej gospodarki na wstrząsy zewnętrzne, uzależnienia wyników rolnictwa od poziomu opadów atmosferycznych i słabej bazy przemysłowej, odnotowano pewne ożywienie świadczące o wzroście popytu krajowego dzięki zwiększeniu inwestycji publicznych w energetyce i infrastrukturze w ramach rozpoczęcia wdrażania strategii na rzecz rozwoju gospodarczego i społecznego Senegalu – PSE (Plan Sénégal Emergent). Korzystny wpływ na sytuację gospodarczą miała też poprawa wyników w zakresie wymiany handlowej z Mali. Oczekuje się, że w roku 2015 roku ożywienie gospodarcze będzie kontynuowane, m.in. w wyniku przyśpieszenia wdrażania PSE.

      Senegalskie Ministerstwa Gospodarki i Finansów szacuje, że w 2015 roku wzrost PKB osiągnie 5,4% (wobec 4,7% rok wcześniej), dzięki ożywieniu zaobserwowanemu w sektorze drugim i dobrym rezultatom oczekiwanym w sektorze pierwszym i trzecim. Inflacja mierzona przy pomocy deflatora PKB, która w roku 2014 wyniosła 0,1%, w 2015 roku powinna ukształtować się na poziomie 1,6%. Jednocześnie dane Państwowej Agencji Statystyki i Demografii (ANSD) wskazują, że w I kwartale 2015 roku PKB zwiększył się realnie o 4,6% w stosunku do analogicznego okresu poprzedniego roku, głównie w wyniku ożywienia odnotowanego w sektorze drugim (+8,0%) i trzecim (+3,6%), a w mniejszym stopniu – w pierwszym (+0,4%). Natomiast w I półroczu 2015 roku zharmonizowany wskaźnik cen konsumpcyjnych obniżył się o 0,7% w stosunku do tego samego okresu 2014 roku.  

      W ocenie Ministerstwa Gospodarki i Finansów popyt wewnętrzny zwiększy się w 2015 roku o 4,8% w ujęciu rocznym, a nakłady brutto na środki trwałe – o 7,2% (wobec odpowiednio 3,4% i 7,1% w roku 2014). Jednocześnie stopa inwestycji ma wzrosnąć z 26,3% PKB w roku 2014 do 26,8% PKB w 2015 roku). Deficyt sektora finansów publicznych powinien obniżyć się do 4,8% PKB (wobec 5,0% PKB w 2014 roku), a dług publiczny osiągnąć poziom 54,4% PKB (w roku 2014 stanowił on 53,1% PKB). Deficyt na rachunku obrotów bieżących ma spaść z 8,8% PKB w 2014 roku do 8,0% PKB w roku 2015.

      Według danych ANSD, w I półroczu 2015 roku import towarów (CIF) do Senegalu zwiększył się w stosunku do pierwszych 6 miesięcy 2014 roku o 5,7%, do 2,16 mld EUR, a senegalski eksport (FOB) – o 21,8%, do 1,12 mld EUR.

      Do głównych towarów importowanych przez Senegal w tym okresie należały: ropa naftowa (8,0% wartości przywozu) i inne produkty naftowe (10,2%), maszyny i urządzenia (13,9%), ryż (6,8%), metale nieszlachetne (4,9%), tworzywa sztuczne (3,8%), produkty farmaceutyczne (3,3%), samochody i autobusy (2,8%), pszenica i pszenżyto (2,6%), wyroby przemysłu parachemicznego (2,5%), oleje i tłuszcze zwierzęce i roślinne (2,3%).

      Natomiast w senegalskim eksporcie dominowały takie towary, jak: złoto niemonetarne (11,2% wartości wywozu), ryby morskie świeże (11,2%), produkty naftowe (9,3%), cement hydrauliczny (8,2%), kwas fosforowy (5,8%), orzeszki ziemne nie prażone (3,7%), skorupiaki i mięczaki (3,2%), olej arachidowy surowy (3,1%), warzywa świeże (2,8%).

      Głównymi dostawcami produktów do Senegalu były w I półroczu 2015 roku: Francja (18,3% wartości senegalskiego importu), Chiny (9,6%), Nigeria (8,1%), Indie (5,9%), Hiszpania (5,0%), Holandia (4,8%), Belgia-Luksemburg (3,4%), Niemcy (2,9%), Turcja (2,7%), USA (2,6%), Włochy (2,5%), Tajlandia (2,1%), Wybrzeże Kości Słoniowej (2,1%), Wielka Brytania (2,1%).

      Wśród najważniejszych odbiorców senegalskich towarów znalazły się natomiast: Mali (12,5% wartości eksportu Senegalu), Szwajcaria (10,3%), Chiny (5,9%), Wybrzeże Kości Słoniowej (5,2%), Zjednoczone Emiraty Arabskie (5,1%), Francja (4,2%), Indie (3,8%), Hiszpania (3,6%), Gwinea (3,4%), Włochy (3,1%), Gambia (3,1%), Kamerun (2,4%), Wielka Brytania (2,1%), Burkina Faso (2,1%).

      3.2. Tabela głównych wskaźników makroekonomicznych

       

       

      Wyszczególnienie

      2007

      2008

      2009

      2010

      2011

      2012

      2013

      2014*

      2015**

      Wartość globalna PKB (mld USD) 1

      11,301

      13,449

      12,846

      12,937

      14,370

      14,041

      14,796

      15,584

      15,051

      Wartość PKB na 1 mieszkańca (USD) 1

      949

      1 099

      1 021

      999

      1 078

      1 023

      1 048

      1 072

      1 006

      Tempo wzrostu PKB (%) 2

      4,9

      3,7

      2,4

      4,2

      1,7

      3,4

      3,5

      4,5

      4,6

      Relacja deficytu/nadwyżki finansów publicznych do PKB (%)

      -3,8

      -4,7

      -4,9

      -5,2

      -6,3

      -5,6

      -5,5

      -5,0

      4,6

      Relacja całkowitego długu publicznego do PKB (%)

      23,5

      23,9

      34,0

      35,5

      40,7

      43,4

      47,1

      50,7

      52,0

      Stopa inflacji, średnia roczna (%)

      5,9

      6,3

      -2,2

      1,2

      3,4

      1,4

      0,7

      -0,5

      1,5

      Stopa bezrobocia (%)

      10,0

      10,0

      10,0

      10,2

      10,4

      10,3

      10,3

      b.d.

      b.d.

      Wartość obrotów handlu zagranicznego (mld USD)

      5,838

      7,812

      6,220

      6,246

      7,750

      8,370

      8,261

      8,175

      7,562

      Wartość eksportu FOB (mld USD)

      1,674

      2,206

      2,097

      2,164

      2,621

      2,746

      2,563

      2,580

      2,428

      Wartość importu FOB (mld USD)

      4,164

      5,606

      4,123

      4,082

      5,129

      5,624

      5,698

      5,595

      5,134

      Relacja deficytu/nadwyżki na rachunku obrotów bieżących bilansu płatniczego do PKB (%)

      -11,6

      -14,1

      -6,7

      -4,4

      -7,9

      -10,8

      -10,9

      -10,3

      -7,6

      Wartość rocznego napływu zagranicznych inwestycji bezpośrednich (mln USD)

      297

      398

      320

      266

      338

      276

      298

      b.d.

      b.d.

      Wartość rocznego odpływu zagranicznych inwestycji bezpośrednich (mln USD)

      25

      126

      77

      2

      47

      56

      32

      b.d.

      b.d.

      Skumulowana wartość zagranicznych inwestycji bezpośrednich w Senegalu (mln USD)

      839

      1 171

      1 543

      1 699

      1 960

      2 283

      2 696

      b.d.

      b.d.

      Skumulowana wartość zagranicznych inwestycji bezpośrednich Senegalu za granicą (mln USD)

      132

      193

      280

      263

      298

      362

      412

      b.d.

      b.d.

       

       

       

      1 ceny bieżące

      2 ceny stałe

      * dane szacunkowe, ** prognozy

      Źródło: MFW, EIU, BŚ, UNCTAD

      3.3.Główne sektory gospodarki (o największym znaczeniu/udziale w PKB)

      Senegalskie Ministerstwo Gospodarki i Finansów szacuje, że w 2014 roku udział sektora pierwszego w tworzeniu PKB wyniósł 14,0%, drugiego – 21,1%, a trzeciego – 46,4% (wobec odpowiednio 13,9%, 20,6% i 46,7% rok wcześniej).

      Ministerstwo ocenia, że w 2015 roku wartość dodana w sektorze pierwszym wzrośnie o 5,4% (wobec 3,6% w roku 2014) w wyniku zwiększenia się wartości dodanej w podsektorach rolnictwa, hodowli i rybołówstwa (wzrost o odpowiednio 6,7%, 4,1% i 3,5% wobec 4,7%, 2,7% i 0,9% w roku poprzednim).

      W sektorze drugim wartość dodana ma zwiększyć się w 2015 roku o 7,3% (po wzroście o 2,9% rok wcześniej). Dobre wyniki spodziewane są m.in. w takich podsektorach, jak: budownictwo (+12,5%), produkcja materiałów budowlanych (+12,1%), rafinacja ropy naftowej (+6,3%), energia, gaz i woda (+6,1%), przemysł wydobywczy (+9,3%), wytwarzanie produktów chemicznych (+10,0%), produkcja tłuszczów spożywczych (+9,3%), przetwórstwo i konserwowanie mięsa i ryb (+4,0%), produkcja cukru i słodyczy (+0,5%), młynarstwo (+6,0%), produkcja wyrobów spożywczych ze zbóż (+6,5%).

      W sektorze trzecim wartość dodana ma zwiększyć się w 2015 roku o 4,9% (po wzroście o 5,0% w roku 2014). Pozytywne wyniki oczekiwane są m.in. w następujących podsektorach: handel (+4,5%), transport (+5,7%), poczta i telekomunikacja (+5,0%), usługi finansowe (+10,0%), nieruchomości (+5,0%). Natomiast spadek wartości dodanej spodziewany jest  w podsektorze hotelarstwa i gastronomii (-2,0%).

      3.4. Uczestnictwo w wielostronnych organizacjach i porozumieniach o charakterze ekonomicznym

         Senegal jest członkiem AKP (Kraje Afryki, Karaibów i Pacyfiku), Zachodnioafrykańskiej Unii Gospodarczej i Walutowej (WAEMU), Wspólnoty Gospodarczej Państw Afryki Zachodniej (ECOWAS), Światowej Organizacji Handlu (WTO), ONZ, Organizacji NZ ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO), Międzynarodowego Funduszu Walutowego, Konferencji NZ ds. Handlu i Rozwoju (UNCTAD), Banku Światowego, Afrykańskiego Banku Rozwoju (BAD).

      3.5. Relacje gospodarcze z UE

      Pomoc finansowa

      Współpraca między Wspólnotą Europejską a Senegalem rozpoczęła się w latach sześćdziesiątych XX wieku i opierała się na kolejnych porozumieniach (Konwencja z Yaounde w latach 1963-1975 i Konwencja z Lome w latach 1975-2000). Podstawą obecnej współpracy jest Porozumienie z Cotonou pomiędzy UE a AKP podpisane w 2000 roku na okres 20 lat. Jego instrumentem finansowym jest Europejski Fundusz Rozwoju (EDF). Wsparcia udziela też Europejski Bank Inwestycyjny (w formie pożyczek dla sektorów produkcyjnych) oraz poprzez linie budżetowe KE (finansowanie specyficznych działań tematycznych i sektorowych).

      Strategia współpracy UE z Senegalem opiera się na dwóch podstawowych programach: Nowym Partnerstwie Ekonomicznym na rzecz Rozwoju Afryki (NEPAD) i Strategii Redukcji Ubóstwa. Celem tej współpracy jest obecnie wspieranie wdrażania drugiej Strategii Redukcji Ubóstwa (DSRP II), w tym średnioterminowych działań na rzecz zmniejszenia skutków ubóstwa (poprzez zapewnienie wysokiego, trwałego i zrównoważonego wzrostu gospodarczego), poprawy dostępu do podstawowych usług, ochrony ludności (a zwłaszcza najuboższej części społeczeństwa) przed zagrożeniami społecznymi i katastrofami naturalnymi, promocji dobrego zarządzania sprawami publicznymi i budowania państwa prawa.

      W ramach 10. EDF (2008-2013) Senegal otrzymał  317 mln EUR jako wsparcie dla działań na rzecz integracji regionalnej i handlowej oraz na realizację programów kanalizacji miejskiej. 31% środków wypłacono w formie bezpośredniego wsparcia budżetowego co jest zgodne z podjętymi przez KE zobowiązaniami międzynarodowymi dotyczącymi dostosowania pomocy rozwojowej do krajowych strategii i procedur. Z tytułu 11. EDF (2014-2020) Senegal ma otrzymać pomoc w wysokości 347 mln EUR.

      Senegal korzysta też z bilateralnej pomocy finansowej, m.in. krajów UE (głównie Francji, a także Niemiec, Luksemburga, Włoch i Hiszpanii).

       

      Wymiana handlowa

      Unia Europejska jest ważnym partnerem handlowym Senegalu.

      W I półroczu 2015 roku wartość senegalskiego importu towarów z UE osiągnęła 0,93 mld EUR (wzrost o 1,2% w stosunku do roku poprzedniego), a eksportu z Senegalu do UE – 0,20 mld EUR (wzrost o 14,7%). Import z UE i eksport na unijny rynek stanowiły odpowiednio 43,0% i 17,5% całkowitej wartości importu i eksportu Senegalu (wobec 44,9% i 18,6% w I półroczu 2014 roku).

      Wśród krajów unijnych do najważniejszych dostawców towarów do Senegalu należały w tym okresie: Francja (18,3% wartości senegalskiego importu), Hiszpania (5,0%), Holandia (4,8%), Belgia-Luksemburg (3,4%), Niemcy (2,9%), Włochy (2,5%), Wielka Brytania (2,1%).

      Głównymi unijnymi odbiorcami senegalskich towarów były natomiast: Francja (4,2%), Hiszpania (3,6%), Włochy (3,1%), Wielka Brytania (2,1%), Holandia (1,8%), Polska (0,6%).

       

       

      Dwustronna współpraca gospodarcza


       

      4.1. Gospodarcze umowy dwustronne

      Do chwili obecnej obowiązuje Umowa między Rządem PRL a Rządem Republiki Senegalu o komunikacji lotniczej podpisana w dniu 1 sierpnia 1969 r. (weszła w życie dnia 22 maja 1971 r.).

      Do lat osiemdziesiątych XX wieku współpraca gospodarcza między Polską a Senegalem bazowała na następujących międzyrządowych porozumieniach:

      • umowie o współpracy gospodarczej, naukowej i technicznej – podpisanej dnia 18 czerwca 1962 r. (weszła w życie w dniu 6 listopada 1963 r.),
      • umowie handlowej podpisanej dnia 18 czerwca 1962 r. (weszła w życie w dniu 6 listopada 1963 r.).

      Ponadto na podstawie dwustronnej konwencji w sprawie rybołówstwa morskiego (podpisanej dnia 17 marca 1976 r.) polskie przedsiębiorstwa dokonywały odłowów na wodach terytorialnych Senegalu. Z powodu niewywiązania się przez Polskę z zobowiązań inwestycyjnych, w 1980 roku władze senegalskie cofnęły polskim firmom licencje połowowe. W efekcie, w 1981 roku Polska wypowiedziała ww. konwencję o rybołówstwie morskim.

      Członkostwo Polski w UE zasadniczo nie ogranicza od 2004 roku możliwości zawierania bilateralnych umów o współpracy gospodarczej. Konieczne jest jednak uwzględnienie dwóch czynników odnoszących się do aspektów zawierania umów: merytorycznego i proceduralnego. Po pierwsze, umowa o współpracy gospodarczej nie może regulować przedmiotu pozostającego w wyłącznej kompetencji UE, w tym przede wszystkim zasad polityki handlowej, a po drugie, zawarcie umowy o współpracy gospodarczej musi być konsultowane z UE i jej państwami członkowskimi zgodnie z decyzją Rady ustanawiającą procedurę konsultacji odnoszącą się do umów o współpracy między Państwami Członkowskimi a państwami trzecimi.

      4.2. Handel zagraniczny

      Według danych Ministerstwa Gospodarki wartość polsko-senegalskich obrotów towarowych zwiększyła się z 4,3 mln EUR w 2008 roku do 33,8 mln EUR w roku 2012 i systematycznie rosła w kolejnych latach.

      W 2013 roku wartość eksportu z RP do Republiki Senegalu (RS) wyniosła 37,7 mln EUR (dynamika 115% w stosunku do poprzedniego roku), a w roku 2014 – 35,0 mln EUR (dynamika 93%).

      Natomiast w I półroczu 2015 roku eksport z Polski do RS osiągnął 23,8 mln EUR (dynamika 145% w stosunku do analogicznego okresu 2014 roku).

      Polsko-senegalska wymiana towarowa kształtowała się w ostatnich latach następująco:

       

       

       

      Wartość

      (mln EUR) 

      Dynamika

      (%)

      2008

      2009

      2010

      2011

      2012

      2013

      2014

      I-VI

      2015

      2009/

      2008

      2010/

      2009

      2011/

      2010

      2012/2011

      2013/

      2012

      2014/2013

      I-VI 2015/

      VI 2014

      Obroty

      4,342

      6,396

      10,855

      19,895

      33,763

      -

      -

      -

      147

      170

      183

      170

      -

      -

      -

      Eksport

      do RS

      4,034

      5,515

      10,652

      19,304

      32,779

      37,717

      34,988

      23,817

      137

      193

      181

      170

      115

      93

      145

      Import

      z RS 

      0,309

      0,881

      0,203

      0,591

      0,984

      -

      -

      -

      285

      23

      292

      166

      -

      -

      -

      Saldo

      3,725

      4,634

      10,450

      18,713

      31,795

      -

      -

      -

       

       

       

       

       

       

       

       

       

      • dane objęte tajemnicą statystyczną

       

      W I półroczu 2015 roku w strukturze polskiego eksportu do RS dominowały następujące produkty (przy czym ponad połowę wartości wywozu stanowiły towary z pierwszej pozycji):

       

       

      Kod

      Nazwa

      1901

      ekstrakt słodowy, przetwory spożywcze z mąki, grysiku, przetwory dla niemowląt

      2503

      siarka wszelkich rodzajów, z wyj. sublimowanej, strąconej lub koloidalnej

      3105

      nawozy mineralne lub chemiczne wieloskładnikowe, zawierające azot, fosfor i potas

      2713

      koks naftowy, bitum naftowy itp.  

      8404

      instalacje pomocnicze do kotłów wytwarzających parę

      7308

      konstrukcje i części konstrukcji z żeliwa lub stali

      4805

      pozostałe papiery i kartony niepowlekane w zwojach, arkuszach  

      8418

      chłodziarki, zamrażarki, inne  urządzenia chłodzące, zamrażające

      4819

      kartony, pudła, torby z papieru, tektury, segregatory

      1103

      kasze, mączki i grysiki ze zbóż

      6804

      kamienie młyńskie, szlifierskie, ściernice, osełki

      3923

      artykuły do transportu, pakowania i zamknięcia towarów, z tworzyw sztucznych

      1806

      czekolada i inne przetwory spożywcze zawierające kakao

      2815

      wodorotlenek sodu, wodorotlenek potasu, nadtlenki sodu lub potasu

      6309

      odzież używana i inne artykuły używane

      2710

      oleje ropy naftowej niesurowe, benzyna, nafta, oleje napędowe, opałowe, inne

      9619

      podpaski higieniczne i tampony, pieluchy i wkładki dla niemowląt oraz podobne artykuły z dowolnego materiału

      9403

      pozostałe meble (bez mebli do siedzenia i lekarskich) i ich części

      4804

      papier i karton niepowlekany siarczanowy w zwojach, arkuszach  

      0402

      mleko i śmietana, zagęszczone lub dosłodzone

      2005

      warzywa (z wyj. pomidorów) przetworzone i zakonserwowane bez octu, niezamrożone

      9401

      meble do siedzenia i ewentualnie do spania oraz ich części

      8704

      samochody ciężarowe

       

       

      Natomiast wśród towarów importowanych w tym okresie z Senegalu do RP były głównie takie produkty, jak:

       

       

      Kod

      Nazwa

      2510

      naturalne fosforany wapniowe, glinowo-wapniowe i kreda fosforanowa

      0702

      pomidory świeże lub schłodzone

      9027

      przyrządy do analizy fizycznej i chemicznej

      0804

      daktyle, figi, ananasy, awokado, mango, świeże lub suszone

      8481

      armatura do rur, kotłów, zbiorników, zawory redukcyjne i sterowane termostatycznie

      0709

      warzywa oprócz strączkowych, grzyby uprawne, szparagi, oliwki   

      0708

      warzywa strączkowe, także łuskane, świeże lub schłodzone 

      8413

      pompy i podnośniki cieczy

      9015

      przyrządy i aparaty miernicze

       

      4.3. Inwestycje

      Brak jest senegalskich inwestycji w Polsce.

      Według danych NBP poziom polskich inwestycji bezpośrednich w Senegalu w latach 2010-2013 przedstawiał się następująco:

       

       

      2010

      2011

      2012

      2013

      Polskie inwestycje bezpośrednie w Senegalu (mln EUR)

      0,2

      0,3

      2,3

      33,9

       

       

      W sierpniu 2013 roku Grupa Azoty Zakłady Chemiczne „Police” S.A., jedna z największych firm chemicznych w Polsce wchodząca w skład Grupy Azoty SA., przejęła kontrolny pakiet akcji w spółce African Investment Group S.A. z Dakaru. Zawarta umowa dotyczyła zakupu za sumę 28,85 mln USD 55% udziałów w spółce AIG, która posiada koncesje pozwalające na dostęp do złóż fosforanów wapnia i piasków ilmenitowych w Senegalu.

      Natomiast w kwietniu 2013 roku dwie polskie firmy, Elżanowski Cherka & Wąsowski Kancelaria Prawna sp.k. oraz Fair Minds Consulting Group sp. z o.o., które otworzyły swoje biura w Dakarze, podpisały umowę na doradztwo strategiczno-prawne z rządową Agencją Promocji Inwestycji i Dużych Projektów (APIX).

      4.4. Współpraca regionalna

      Brak informacji o współpracy regionalnej.

      4.5. Współpraca samorządów gospodarczych

      W lutym 1997 roku Krajowa Izba Gospodarcza zorganizowała misję gospodarczą, której efektem było nawiązanie nowych kontaktów handlowych.

       

       

      Dostęp do rynku


       

      5.1. Dostęp do rynku dla polskich towarów i usług (bariery)

       

      Od dnia 1 stycznia 2000 roku produkty pochodzące z krajów, które nie są członkami WAEMU, niezależnie od miejsca ich wjazdu na terytorium tej wspólnoty, podlegają cłom przywozowym oraz innym podatkom i opłatom określonym we wspólnej taryfie celnej TEC (Tarif Extérieur Commun).

      Taryfa ta opiera się na trzech założeniach: kategoryzacji produktów, cłach i opłatach stałych oraz cłach i opłatach czasowych.

      Nomenklatura taryfowa dzieli towary na 4 kategorie:

      • kategoria 0: podstawowe produkty istotne z  punktu widzenia społecznego (figurujące na liście obejmującej ograniczoną liczbę towarów, w tym m.in. produkty farmaceutyczne, sprzęt medyczno-chirurgiczny, książki, papier gazetowy),
      • kategoria 1: dobra pierwszej potrzeby, podstawowe surowce, dobra inwestycyjne, specyficzne czynniki produkcji,
      • kategoria 2: czynniki produkcji i dobra pośrednie,
      • kategoria 3: finalne dobra konsumpcyjne i produkty nie objęte innymi kategoriami.

      Cła oraz podatki i opłaty stałe obejmują:

      • cło przywozowe wahające się od 0 do 20% wartości CIF (dla kategorii 0, 1, 2 i 3 odpowiednio 0 , 5 , 10 i 20%),
      • opłatę statystyczną (1%) dotyczącą wszystkich produktów importowanych z krajów trzecich i przeznaczonych do konsumpcji (łączenie z tymi zwolnionymi z cła), z wyjątkiem dóbr importowanych z tytułu przywilejów dyplomatycznych oraz dóbr nabytych w ramach finansowania przyznanego przez zagranicznych partnerów (pod warunkiem istnienia klauzuli zwalniającej z opłat fiskalnych i parafiskalnych),
      • wspólnotowy podatek solidarnościowy (1%) stosowany do produktów importowanych spoza WAEMU.

      Do ceł oraz podatków i opłat czasowych należy:

      • podatek importowy koniunkturalny – TCI (ma on złagodzić wpływ wahań cen niektórych towarów na światowych rynkach na lokalną produkcję i przeciwdziałać nieuczciwym praktykom), któremu mogą podlegać produkty rolnictwa, przemysłu rolno-spożywczego, hodowli i rybołówstwa, z wyjątkiem ryb i produktów na bazie ryb; obecnie dotyczy on cukru (w formie opłaty wyrównawczej uzależnionej od ceny progowej ustalonej przez WAEMU) i olejów roślinnych (10% wartości importu obliczanej z uwzględnieniem ceny progowej).

      Ponadto w ramach preferencyjnego wspólnotowego systemu taryfowego całkowicie zwolnione z ceł i opłat przywozowych są niektóre towary pochodzące z krajów WAEMU, w tym produkty regionalne, wyroby tradycyjnego rzemiosła oraz produkty przemysłowe posiadające specjalne zezwolenie. Natomiast pozostałe produkty przemysłowe pochodzące z krajów wspólnoty korzystają z redukcji ceł i opłat przywozowych w wysokości 5% w stosunku do tych, którym podlegają te same produkty importowane z krajów trzecich.

      Do innych opłat stosowanych w imporcie należą też:

      • podatek wspólnotowy w ramach ECOWAS (0,5% wartości towaru), który dotyczy wszystkich towarów importowanych do wspólnoty z krajów trzecich i wprowadzonych do obrotu,
      • opłata COSEC (0,2%) stosowana przy imporcie towarów drogą morską,
      • podatek VAT (18%), z wyjątkiem produktów objętych zwolnieniem,
      • podatki specyficzne (stawki akcyzy zależą od rodzaju towaru), którym podlegają produkty naftowe, alkohole, płyny zawierające alkohol, napoje gazowane, kawa, herbata, orzechy kola, tytoń, tłuszcze, perfumy.

      Zakazy importu są nieliczne. Dotyczą one produktów mogących przyczynić się do zakłócenia porządku publicznego lub obrazy moralności. Od października 2005 roku obowiązuje też embargo na import mięsa drobiowego i jaj przeznaczonych do konsumpcji. Ponadto zakazany jest przywóz używanego sprzętu do hodowli drobiu.

       

      5.2. Dostęp do rynku pracy, świadczenie usług i zatrudnienie obywateli RP

       

      Tekst kodeksu pracy jest opublikowany na oficjalnej stronie internetowej senegalskiego rządu (www.gouv.sn). Jego przepisy dotyczą wszystkich pracowników niezależnie od płci i obywatelstwa.

      Kodeks zawiera jednak specjalne dyspozycje odnoszące się do pracowników zagranicznych. Zgodnie z nimi, każda umowa o pracę, bez względu na miejsce jej zawarcia i miejsce zamieszkania stron umowy, podlega postanowieniom kodeksu. Czas trwania umowy pracownika zagranicznego nie mieszkającego na stałe w Senegalu nie może przekroczyć 20 miesięcy (30 w przypadku pierwszego pobytu), jeśli nie korzysta on z derogacji. Umowa na czas nieokreślony, wymagająca od pracownika zamieszkania poza swoim stałym miejscem pobytu za granicą, musi być potwierdzona na piśmie przez Generalną Dyrekcję Pracy oraz organ ubezpieczeń społecznych. Uzyskanie stosownego zezwolenia jest obowiązkiem pracodawcy. Dodatek ekspatriacyjny przysługuje pracownikowi zagranicznemu nie mającemu zwyczajowego miejsca zamieszkania w Senegalu, który przyjechał do tego kraju w celach zawodowych na podstawie umowy o pracę podpisanej za granicą. Pracodawca powinien też zapewnić pracownikowi zagranicznemu zatrudnionemu na podstawie umowy o pracę zawartej poza Senegalem odpowiednie mieszkanie dla niego i jego rodziny.

      Dla niektórych zawodów i poziomów kwalifikacji zawodowych zatrudnianie pracowników zagranicznych może być zakazane lub ograniczone dekretem w celu zapewnienia pełnego zatrudnienia miejscowej sile roboczej.

       

      5.4. System zamówień publicznych

       

      Tekst Kodeksu zamówień publicznych (Code des marchés publics), ogłoszonego dekretem prezydenta Senegalu nr 2007-545 z dnia 25 kwietnia 2007 roku, jest dostępny na stronach internetowych rządu Senegalu (http://www.gouv.sn/spip.php?article562).

      Kodeks ten został zmodyfikowany dekretem nr 2011-04 z dnia 6 stycznia 2011 roku, który jest opublikowany w Dzienniku Urzędowym Senegalu

      (http://www.jo.gouv.sn/spip.php?article9114).

      Kodeks określa m.in. zakres stosowania procedury zamówień publicznych, warunki przygotowywania, realizacji i kontroli przyznawania zamówień, procedurę odstąpienia od umowy i odraczania realizacji zamówień, sposób regulowania sporów.

      Kodeks przewiduje takie formy udzielania zamówień publicznych, jak przetarg (otwarty, z prekwalifikacją, otwarty dwuetapowy, ograniczony), porozumienie bezpośrednie, procedury specyficzne.

      Zgodnie z dyspozycjami kodeksu zamówienia publiczne na sumę przekraczającą 100 mln XOF /152 tys. EUR/ muszą być zatwierdzone przez ministra finansów, a o wartości powyżej 500 mln XOF /762 tys. EUR/ – przez premiera.

      Kontrolę na zamówieniami publicznymi sprawują w Senegalu: Urząd Regulacji Zamówień Publicznych – ARMP (niezależny organ przy Kancelarii Premiera) i Centralna Dyrekcja Zamówień Publicznych – DCMP (wchodząca w skład struktury Ministerstwa Gospodarki i Finansów).

      Informacje nt. ogłaszanych w Senegalu przetargów dotyczących zamówień publicznych są dostępne w wersji elektronicznej na Portalu Zamówień Publicznych Senegalu (www.marchespublics.sn).

       

      5.5. Ochrona własności przemysłowej i intelektualnej

       

      Kwestie dotyczące praw autorskich i praw pokrewnych reguluje ustawa 2008-09 z dnia 25 stycznia 2008 roku, która zastąpiła poprzednie teksty prawne w tej dziedzinie.

      Prawami autorskimi i prawami pokrewnymi zajmuje się Senegalskie Biuro Prawa Autorskiego (BSDA) podlegające Ministerstwu Kultury i Sklasyfikowanego Dziedzictwa Historycznego. Biuro zostało utworzone w 1972 roku na mocy ustawy nr 72-40 z 8 maja 1972 roku. BSDA jest członkiem Międzynarodowej Konfederacji Związków Autorów i Kompozytorów (CISAC).

      Sprawy związane z własnością przemysłową pozostają w gestii Wydziału Własności Przemysłowej Ministerstwa Górnictwa, Przemysłu i MŚP.

      Senegal jest członkiem Światowej Organizacji Własności Intelektualnej (WIPO) od 1970 roku. Jest też m.in. stroną następujących konwencji i porozumień:

      • Konwencji berneńskiej o ochronie dzieł literackich i artystycznych (od 1962 roku),
      • Konwencji paryskiej o ochronie własności przemysłowej (od 1963 roku),
      • Porozumienia haskiego dotyczącego międzynarodowego depozytu wzorów przemysłowych (od 1984 roku),
      • Traktatu z Nairobi w sprawie ochrony symbolu olimpijskiego (od 1984 roku),
      • Układu o Współpracy Patentowej (PCT) (od 1978 roku).

      Senegal podpisał też:

      • Konwencję brukselską dotyczącą przekazywania sygnałów przenoszących programy drogą satelitarną (w 1974 roku, dotąd nie została ratyfikowana),
      • Protokół do Porozumienia madryckiego o międzynarodowej rejestracji znaków (w 1989 roku, dotąd nie został ratyfikowany).

       

      5.6. Informacja o aktach prawnych

       

      • Akty prawne regulujące aktywność inwestorów zagranicznych

       

      Tekst Kodeksu inwestycji (Code des investissements), ogłoszony ustawą nr 2004-06 z 6 lutego 2004 roku, jest dostępny na stronach internetowych rządu Senegalu (http://www.gouv.sn/spip.php?article682) i Krajowej Agencji Promocji Inwestycji i Wielkich Robót – APIX (http://www.investinsenegal.com/PDF/code_des_investissements.pdf).

      Natomiast na stronie francuskiej firmy wydawniczej Droit-Afrique.com (http://www.droit-afrique.com/index.php/content/view/99/211/), która specjalizuje się w publikacjach dotyczących regulacji prawnych i podatkowych obowiązujących w krajach Afryki frankofońskiej, są opublikowane następujące teksty dotyczące inwestycji w Senegalu: Kodeks inwestycji (ustawa nr 2004-06 z 6 lutego 2004 roku), dekret wykonawczy (nr 2004-627 z 7 maja 2004 roku) do przedmiotowej ustawy oraz ustawa nr 2007-25 z 11 maja 2007 roku przyznająca dodatkowe przywileje inwestorom realizującym inwestycje przekraczające 250 mld XOF /381 mln EUR/.

      Informacje nt. warunków inwestowania są także dostępne m.in. na stronie francuskiej kancelarii adwokackiej specjalizującej się w prawie afrykańskim (www.droit-africain.com) i portalu „Investir en zone franc” (www.izf.net).

      W Kodeksie inwestycji wymieniono sektory, które mogą korzystać z jego dyspozycji. Określono też wymaganą minimalną wartość inwestycji (100 mln. XOF /152 tys. EUR/, a dla sektorów uznanych za priorytetowe w programie walki z ubóstwem i strategii wsparcia inwestorów przemysłowych – 15 mln XOF /23 tys. EUR/). Sprecyzowano również gwarancje przyznane przedsiębiorstwom oraz prawa i obowiązki inwestorów. Kodeks przewiduje zachęty inwestycyjne zarówno dla fazy realizacji, jak i eksploatacji inwestycji.

      Inwestorom (zagranicznym i lokalnym) zainteresowanym realizacją projektów w Senegalu służy pomocą Krajowa Agencja Promocji Inwestycji i Rozbudowy Infrastruktury – APIX (www.investinsenegal.com).

       

      • Kwestie podatkowe

      Ogólny kodeks podatków (Code Général des Impôts – CGI) został zreformowany ustawą nr 2004-12 z 6 lutego 2004 roku. Tekst kodeksu wraz z jego późniejszymi modyfikacjami jest opublikowany na stronie internetowej Generalnej Dyrekcji Podatków i Dóbr Państwowych Ministerstwa Gospodarki i Finansów

      (http://www.impotsetdomaines.gouv.sn/sites/default/files/documentations/cgi2013.pdf).

      Na stronie internetowej firmy Droit-Afrique.com (http://www.droit-afrique.com/index.php/content/view/99/211) opublikowane są m.in. ustawy dotyczące reformy kodeksu i zmiany niektórych jego dyspozycji, teksty wykonawcze do CGI, ustawy budżetowe.

      Praktyczne informacje nt. prawa podatkowego dotyczącego przedsiębiorstw są także dostępne m.in. na stronie francuskiej kancelarii adwokackiej specjalizującej się w prawie afrykańskim (www.droit-africain.com) oraz portalu „Investir en zone franc” (www.izf.net).

      Do podstawowych podatków obowiązujących w Senegalu należą:

      Podatek od dochodów firm (IS)

      Od 1 stycznia 2013 roku wynosi on 30%. Opodatkowaniu IS podlegają dochody uzyskane w Senegalu, jeśli porozumienia międzynarodowe nie stanowią inaczej. Prawo przewiduje m.in. ulgi dla firm eksportowych (spółki realizujące 80% obrotów w eksporcie płacą IS na poziomie 15%) i zachęty inwestycyjne (dotyczą one określonych sektorów i zależą od rodzaju i miejsca usytuowania inwestycji).

       

      Minimalny podatek ryczałtowy (IMF)

       

      Stosowany jest dla firm deficytowych lub osiągających małe zyski, które nie pozwalają na pobranie IS.

      Obowiązują 3 stawki IMF (0,5 mln XOF /762,25 EUR/; 0,75 mln XOF /1.143,37 EUR/; 1,0 mln XOF /1.524,49 EUR/) w zależności od wielkości obrotów firmy (odpowiednio do 250 mln XOF /381.122,5 EUR/, od 250.000.001 XOF /381.122,5 EUR/ do 500 mln XOF /762.245 EUR/, powyżej 500 mln XOF /762.245 EUR/).

      Jednolity podatek łączny (CGU)

      Wprowadzony został reformą z 2004 roku i łączy kilka należnych podatków (m.in. podatek dochodowy dotyczący zysków z działalności przemysłowej i handlowej, IMF, VAT, koncesję na wyszynk alkoholu).

      Dotyczy on osób fizycznych zajmujących się dostawą dóbr lub świadczeniem usług, jeśli wielkość osiąganych przez nie obrotów nie przekracza odpowiednio 50 mln XOF /76 tys. EUR/ i 25 mln XOF /38 tys. EUR/. CGU, któremu podlegają osoby fizyczne prowadzące działalność handlową, waha się od 5 tys. XOF /7,6 EUR/ do 4,2 mln XOF /6,4 tys.10 EUR/ w zależności od wielkości obrotów (podzielone są one na 20 transz). Natomiast CGU obowiązujący osoby fizyczne świadczące usługi wynosi od 10 tys. XOF /15,2 EUR do 3 mln XOF /4,6 tys. EUR/ (11 transz wg wielkości obrotów).

      CGU nie podlegają osoby fizyczne czerpiące zyski z działalności niehandlowej, a także ze sprzedaży i wynajmu nieruchomości oraz zarządzania nieruchomościami.

      Podatek VAT

      Podstawowa stawka VAT wynosi 18%.

      Podatek od dochodów osób fizycznych

      Dotyczy on wszystkich osób (bez względu na obywatelstwo), które mają domicyl podatkowy w Senegalu. Opodatkowaniu podlega całość dochodów uzyskanych w tym kraju lub za granicą. Suma podatku nie może przekroczyć 50% wartości dochodów podlegających opodatkowaniu.

      Uwzględniając złożoność systemu podatkowego wskazane jest korzystanie z usług koncesjonowanych firm zajmujących się doradztwem podatkowym.

      Polska i Senegal nie podpisały umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Temat ten poruszono podczas dwustronnych konsultacji politycznych, które odbyły się pod koniec lutego 2014 roku w Dakarze z udziałem delegacji resortów spraw zagranicznych obu krajów. 

       

      Przydatne linki i kontakty


       

      6.1. Administracja gospodarcza

       

      Oficjalna strona Rządu Senegalu:                                         www.gouv.sn

      Ministerstwo Gospodarki, Finansów i Planowania:             www.finances.gouv.sn

      Ministerstwo Rolnictwa i Wyposażenia Wsi:                       www.agriculture.gouv.sn

       

      Ministerstwo Zaopatrzenia w Wodę Pitną i Kanalizacji:      www.mha.gouv.sn

      Ministerstwo Przemysłu i Górnictwa:

                  Dyrekcja Górnictwa i Geologii:                                www.dirmingeol.sn

      Ministerstwo Infrastruktury, Transportu Lądowego i Wyjścia Regionów z Izolacji:

                                                                                                    www.mittd.gouv.sn

      Ministerstwo Środowiska i Zrównoważonego Rozwoju:     www.environnement.gouv.sn

      Ministerstwo Handlu, Sektora Nieformalnego, Konsumpcji, Promocji Lokalnych Produktów i Małych i Średnich Przedsiębiorstw:                                            www.commerce.gouv.sn

      Ministerstwo Rybołówstwa i Spraw Morskich:                    www.mpem.gouv.sn

      Ministerstwo Poczty i Telekomunikacji:                               www.mcten.gouv.sn

      Ministerstwo Hodowli i Produkcji Zwierzęcej:                    www.elevage.gouv.sn

      Ministerstwo Samorządu Lokalnego, Rozwoju i Zagospodarowania Terytorialnego:

                                                                                                    www.matcl.sn

      Ministerstwo Turystyki i Transportu Lotniczego:                 www.tourisme.gouv.sn

      Ministerstwo Kształcenia Zawodowego, Nauczania Praktycznego i Rzemiosła:

                                                                                                    www.mfpaa.gouv.sn

       

      6.2. Samorządy gospodarcze

       

      Krajowa Rada Pracodawców Senegalu:                               www.cnp.sn

       

      6.3. Oficjalna prasa ekonomiczna

       

      Le Quotidien:                                                                        www.lequotidien.sn

      Le Soleil:                                                                                www.lesoleil.sn

      Sud Quotidien:                                                                     www.sudonline.sn

      Walfadjri, L’Aurore :                                                            www.walf-groupe.com

      Senegalska Agencja Prasowa:                                               www.aps.sn

       

      6.4. Oficjalne strony o charakterze ekonomicznym

       

      Dziennik Urzędowy Republiki Senegalu:                             www.jo.gouv.sn

      Krajowa Agencja Promocji Inwestycji i Dużych Projektów (APIX):                                                                                                                               www.investinsenegal.com

      Trade Point Senegal:                                                             www.tpsnet.org  

      Izba Handlowo-Przemysłowo-Rolnicza w Dakarze (CCIAD): www.cciad.sn

      Senegalski Urząd Ceł:                                                           www.douanes.sn

      Senegalskie Biuro Prawa Autorskiego (BSDA):                  www.bsda.sn

      Senegalskie Stowarzyszenie Normalizacyjne:                      www.asn.sn

      Agencja Rozwoju i Wspierania MŚP (ADEPME):              www.adepme.sn

      Portal Zamówień Publicznych Senegalu:                              www.marchespublics.sn

      Portal poświęcony wspieraniu MŚP:                                    www.senegal-entreprises.net

      18 lipca 2013 (ostatnia aktualizacja: 14 września 2015)

      Drukuj Drukuj Podziel się treścią: